Voor expats en internationale werkgevers. Dit artikel legt in het kort uit hoe dit onderwerp in het Nederlandse arbeidsrecht werkt, speciaal voor wie hier vanuit het buitenland komt werken of mensen uit het buitenland in dienst heeft. Liever in het Engels? Read this article in English.
Verliest een werknemer zijn baan, dan kan hij recht hebben op een werkloosheidsuitkering (WW-uitkering). De uitkering wordt aangevraagd bij het UWV. Het UWV beoordeelt of de (ex-)werknemer aan de voorwaarden voldoet en bepaalt de hoogte en de duur van de uitkering. Ook expats hebben recht op WW als ze aan de voorwaarden voldoen.
De WW is ook belangrijk voor werkgevers. De werkgever betaalt namelijk premies voor de WW over het salaris van zijn werknemers. Daarnaast kan een werkgever op grond van een cao verplicht zijn om de WW-uitkering aan te vullen of te verlengen, of kan hij ervoor hebben gekozen om eigenrisicodrager te zijn.
26 uit 36 weken
Om recht te hebben op WW moet de werknemer in de afgelopen 36 weken minstens 26 weken hebben gewerkt. Was de werknemer in die periode ziek, met zwangerschaps- of bevallingsverlof, of met onbetaald verlof, dan wordt verder teruggekeken dan 36 weken.
Niet verwijtbaar werkloos
Het verlies van de baan mag niet aan de werknemer zelf te wijten zijn. Een werknemer heeft dus geen recht op WW als hij zelf ontslag heeft genomen, of is ontslagen wegens ernstig verwijtbaar handelen of nalaten, of op staande voet.
Bij beëindiging met wederzijds goedvinden ligt dat anders. Het UWV kijkt dan naar de formulering en inhoud van de vaststellingsovereenkomst. Zo moet de einddatum rekening houden met de geldende opzegtermijn en moet erin staan dat de beëindiging op initiatief van de werkgever is. Dat zijn maar enkele voorbeelden: veel andere details bepalen of de (ex-)werknemer na een vaststellingsovereenkomst recht heeft op WW. Dat is een van de redenen waarom het verstandig is om een vaststellingsovereenkomst door een arbeidsrechtadvocaat te laten controleren voordat u tekent.
Beschikbaar voor werk
De (ex-)werknemer moet beschikbaar zijn voor werk. Is hij ziek op het moment dat de arbeidsovereenkomst eindigt, dan krijgt hij geen WW. Hetzelfde geldt voor geplande onbetaalde activiteiten die het starten in een nieuwe baan in de weg staan.
Verlies van meer dan vijf uur
De (ex-)werknemer heeft alleen recht op WW als hij ten minste vijf arbeidsuren per week verliest. Ook gedeeltelijke werkloosheid kan dus recht geven op WW. Werkt iemand minder dan tien uur per week, dan heeft hij recht op WW als hij de helft of meer van die uren verliest.
Verzekerd voor de WW
Werknemers zijn meestal verzekerd voor de WW: hun werkgever betaalt premie over hun salaris. Die premie is lager voor werknemers met een contract voor onbepaalde tijd dan voor werknemers met een tijdelijk contract. Zelfstandigen zijn meestal niet verzekerd voor de WW.
Duur van de WW-uitkering
De WW-uitkering duurt minimaal drie maanden. Heeft de ex-werknemer in de afgelopen vijf jaar in minstens vier jaar gewerkt, dan kan de uitkering langer duren. Voor de eerste tien gewerkte jaren geldt één maand WW per jaar. Vanaf het elfde jaar telt elk extra jaar voor een halve maand. De wettelijke WW duurt maximaal 24 maanden. Enkele voorbeelden:
- Wie de afgelopen 6 jaar heeft gewerkt, heeft recht op 6 maanden WW.
- Wie de afgelopen 12 jaar heeft gewerkt, heeft recht op 11 maanden WW.
- Wie de afgelopen 30 jaar heeft gewerkt, heeft recht op 24 maanden WW.
Jaren die in het buitenland zijn gewerkt, kunnen soms ook meetellen. De ex-werknemer moet die jaren dan met goede documenten aantonen. Het UWV controleert dat vervolgens bij de buitenlandse instanties.
Hoogte van de WW-uitkering
De WW-uitkering bedraagt de eerste twee maanden 75% van uw brutoloon (tot een maximum) en daarna 70%.
